Her er eg, heilt nyfødt - på Neonatal avdelinga

Her ser mamma meg for fyrste gong

Kathrine og eg

Fyrste gong mamma fekk holde meg

Stolt store syste!

Malin bytta bleie på meg for fyrste gong. Ho var veldig flink!

Her søv eg trygt og godt - uten oksygentilførsel.

Mamma og pappa fekk veldig mange fine blomsterbuketter og blomsteroppsatser då eg kom til verda. Det var veldig rørande!

Eg vart født 11.april 2008 med hastekeisersnitt på Ålesund sjukehus. Eg var 6 uker prematur, vog 3360 gram og var 53,5 cm lang. Det var ei tilfeldigheit at eg vart født akkurat den dagen.

Mamma var på kontroll og fekk et belte på magen som skulle måle fosterlyden min. Etter at dei hadde målt ei stund mista dei fosterlyden heilt. Då vart det hektisk på avdelinga, og 20 minutter etter var eg ute. Eg var heilt livlaus. Mamma merka med ein gong at eg ikkje skreik, så ho vart veldig fortvila og redd.

Dei brukte lang tid på meg før dei fikk liv i meg. Heldigvis ordna det seg etterkvart og eg vart trilla i kuvøse opp på Neonatal avdelinga. Der blei både eg, mamma og pappa veldig godt mottatt. Dei som jobba der var veldig snille og veldig flinke. Dei visste ikkje kva godt dei skulle gjere for meg.

Etter ei stund på avdelinga fekk mamma og pappa vite at eg hadde Apert syndrom. Dei hadde sjekka dette på internett same dagen som eg vart fødd, så dei visste det allereie, men det var godt å få stadfesta det sikkert.

Her er eg :-)
Mamma har pynta meg med rosa sløyfe

Eg fekk mat gjennom sonde fyrste dagane sia eg var født 6 veker for tidlig og var prematur.

Det var vanskeleg å puste sjølv, så for at eg skulle få i meg nok oksygen fekk eg hjelp av et pusteapparat som heiter CPAP.

Mamma prøvde med pupp og det syns eg var mykje bedre enn sonde, så etter ei veke fekk eg nesten alle måltida fra mamma. Då var eg veldig flink syns legane : )

Storesystene mine kom på besøk til meg så ofte dei kunne mens eg låg på sjukehuset.

Det var alltid ei av dei som var der og som kunne holde meg og styre med meg. Eg er heldig!

Etter ca 14 dager fekk vi reise heim igjen til søstrene mine. Det var stort. Dei var heilt i fyr og flamme av glede for at eg skulle kome heim igjen til dei.

Storesøstrene mine Malin og Kathrine held meg her. Stor stas!

Her er storesøster Linda og eg.

Storesøster Anabell og eg

Pappa har nettopp gitt meg morsmelk gjennom sonde

Kathrine bytter bleie på meg for fyrste gong - i kuvøsa

Kosestund med mamma

Endelig fekk eg kome ut av kuvøsa. Å ligge i egen seng på Neonatal avdelinga var stort. No slapp eg CPAP og oksygen og kunne puste heilt åleine.

No er eg friskmeldt og skal endelig få reise heim.
Her ser du meg i hentesettet mitt :)